කාලය නුබ කොයි තරම් නපුරුද

යලිත් නුබ නොඑන බව

ඒ සොඳුරු රැයේ

ඔබව සිපගත් මොහොතේ

මා දැන සිටියානම්

නිදා උන් හිරුව

විශ්වයේ ඈත කෙලවරක

සඟවා දමන්නට තිබින

ඒ එන අතරමඟ හමුවන

පුංචි තරු කැටයක් රැගෙනවිත්

අපේ පුංචි කාමරෙ කොනක

පරිස්සමට තබා

ඒ තරු එලියෙන්

ඔබේ දිලිසෙන දෑස් දිහා

කල්පයක් වුව බලා ඉන්නට තිබින

ජිවිතයෙ හැම සොඳුරු මොහතක්ම

මගෙන් උදුරාගන

ඇස්වල කඳුලු උල්පතකුත්

හදවතේ සුසුම් සාගරයකුත්

ඉතිරි කල

කාලය නුන කොයි තරම් නපුරුද

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s